O l'êa partîo sénza 'na palànca
l'êa za trent'ànni, fòrse ànche ciù;
o l'àia lotòu pe métte i dinæ a-a bànca
e poéisene un giórno vegnî in zu.
E fâse a palasìnn-a e o giardinétto
co-o ranpicànte, co-a cantìnn-a e o vìn,
a brànda atacâ a-i èrboi a ûzo létto
pe dâghe 'na schenâ séia e matìn...
E o fìggio o ghe dixéiva «No ghe pensâ;
a Zêna cöse ti ghe veu tornâ?»

«Ma se ghe pénso, alôa mi véddo o mâ,
véddo i mæ mónti, a ciàssa da Nunziâ;
rivéddo o Rîghi e me s'astrénze o cheu,
véddo a Lantèrna, a Câva, lazù o Meu.
Rivéddo a-a séia Zêna iluminâ
véddo la a Fôxe e sénto frànze o mâ,
e alôa mi pénso ancón de ritornâ
a pösâ e òsse dôve ò mæ madonâ...»

E l'êa pasòu do ténpo, fòrse tròppo
o fìggio o l'inscistéiva: «Stémmo bén,
dôve t'eu andâ papà? Pensiêmo dòppo,
o viâgio, o mâ, t'ê vêgio, no convén!»
«Òh no, òh no! Me sénto ancón in gàmba,
són stùffo e no ne pòsso pròpio ciù,
són stànco de sentî Señor caramba...
Mi véuggio ritornâmene ancón in zu.
Ti t'ê nasciûo e t'æ parlòu spagnòllo,
mi són nasciûo zenéize e no me mòllo!»

«Ma se ghe pénso, alôa mi véddo o mâ,
véddo i mæ mónti, a ciàssa da Nunziâ;
rivéddo o Rîghi e me s'astrénze o cheu,
véddo a Lantèrna, a Câva, lazù o Meu.
Rivéddo a-a séia Zêna iluminâ
véddo la a Fôxe e sénto frànze o mâ,
e alôa mi pénso ancón de ritornâ
a pösâ e òsse dôve ò mæ madonâ...»

Finalino
E sénsa tànte cöse o l'é partîo,
e a Zêna o gh'à formòu tórna o sò nîo.