I
Gh'é 'n'òstaiétta in Cianderlìn
ch'a pâ despèrsa fra i giâsemìn.
Gh'é 'n rastelétto cô bleu maræn
co 'na canpànn-a ch’a fa: tæn, tæn...

Gh'é doê tomâte zu inte l'ortigeu...
ghe sta 'na dònna, a moæ de tréi figeu
A l'é a Catæn, l'òstéssa
do rastelétto bleu.

II
Pàn e salàmme, fîghe a l'estæ,
çêxe amarêne in quantitæ
In sciâ tovàggia gh'é do vìn bón
derê a coxìnn-a gh'é o radición.

Se da-i vedrétti s'asbàscia in pö o sô
gh'é 'n angolétto li pe fâ l’amô...
Se ghe ranìcian stréiti...
« Catæn, portæ i tagiæn! »

III
Però a l'invèrno l'é mêgio ancón
vixìn a-o fêugo, derê a-o barcón!
Se cêuve pöi se sta a sentî
l’ægoa ch'a ciòcca drénto i baçî...

Pàsan e ôe e voiâtri ve stæ a miâ...
Chi n'à ciù coæ, chi pénsa ciù a mangiâ?
Ve arensenî inte 'n cànto
e pöi ve stæ a baxâ...

Finalino
Gh'é 'n òrganétto! Sciù, se va a balâ!
vàn fêua e cóbie in sce l'èrba ancón bagnâ.
Lazù da-a Madonétta
s'açénde za 'n lampión...