Són andæto sciù pe Trâxo
pe çercâ de êuve
frésche ciù a bón prêxo,
arenbòu me són pe câxo
pe gödîme l'ónbra
a 'n èrbo pìn de çêxe.
Da quél'èrbo vén 'na vôxe
che inploràndo a dîxe:
«Scià me ciàmma a Têxo?
So-arestâ inganciâ co-â frîxa
che l'é 'nta camîxa,
no pòsso chinâ!»

A l'êa de Trâxo, fìggia do Brêuxo,
naturalménte diventòu mæ sêuxo,
seu màmma, a Têxo, pensæ o ravâxo,
fìgge da màio in câza a ghe n'à dêxe,
ò pèrso a pâxe aprêuvo a-e çêxe
pe çercâ de êuve ciù a bón prêxo,
mæ câi amîxi... «Cöse ti dîxi?»
... s'anæ sciù a Trâxo... «Cóntine Giöxe!»
... ve racomàndo stæve aténti òu Brêuxo!

Mónto sciù e, adâxo adâxo,
fra 'na çêxa e 'n bâxo
ghe destàcco a frîxa,
l'ò lasciâ co-ê prìmme lûxe
méntre in lontanànsa
me râgnâva i âxi,
dòppo in méize sémmo in gêxa
mi e a Netìn de Trâxo
prónti co-ê valîxe
chéutto cómme in sce 'na brâxe
no pensâva òu Brêuxo
dìndoghe de sci.

A l'êa de Trâxo, fìggia do Brêuxo,
naturalménte diventòu mæ sêuxo,
seu màmma, a Têxo, pensæ o ravâxo,
fìgge da màio in câza a ghe n'à dêxe,
ò pèrso a pâxe aprêuvo a-e çêxe
pe çercâ de êuve ciù a bón prêxo,
mæ câi amîxi... «Cöse ti dîxi?»
... s'andæ sciù a Trâxo... «Cóntine Giöxe!»
... ve racomàndo stæve aténti òu Brêuxo!