Académia Ligùstica do Brénno

parlémmo a nòstra léngoa

Académia Ligùstica do Brénno
 
Intrâ > Mediatêca > Tèsti > Dâ di nùmeri

Dâ di nùmeri

[ Tèsti ]

 
 

[ Dìnni a teu ]

Mediatêca

Màppa do scîto

Dôv'én i coménti

Covertìnn-a

 

Ànche ancheu, a çìnqu’ôe spacæ, són chi, davànti a-a televixón. Stravacòu in sciô divâno, sénsa ciù mànca-a coæ d’êse mócco, co-î bruxoî de stéumego da-a nöia, co-inte ’na màn o telecomàndo e ’nte l’âtra l’enêxima schedìnn-a. Pe chi l’é sfortunòu e pe chi no l’à riçevûo nìnte che ghe pòsse fâ pài ànche sôlo che pe ’n motîvo interesànte a vìtta no gh'é âtra scélta. Tò-u li o prezentatô, tùtto inpingoinòu into seu giachê e crovâta: lê o sa asæ de chi gh’é derê òu schèrmo. Mi ascì me séiva câo pigiâme ’n stipéndio sôlo che pe lêze di stramaledétti nùmeri. Ségge cóm’a ségge, o tîa sciù o prìmmo: vintidoî. O gh’é, ma no l’é a prìm’òtta che sciòrte i nùmeri ch’ò zugòu mi. Sciusciantesêi. Tórna, ’n âtro ch’o gh’é. Ch’o tîe sciù ’n pö quéllo ch’o l’eu, òu sò za che, scibén che m’òstìnn-o ancón a crédde che ghe ségge ’na poscibilitæ pe mi ascì, no gh'aviö mâi nisciùnn-a sperànsa.

Quaranteçìnque. Me n’incanéllo! Sâto sciù e amîo a schedìnn-a, incrédolo: o gh’é! Çèrco de dîme che l’é mêgio stâ càrmi: peu cangiâ ancón tùtto. O tìçio o tîa sciù tórna e ’n gigantésco çinquantedoî o sciòrte fêua in sciô schèrmo. Càzzo a l’inderê d'in sciô divâno: no ghe pòsso crédde! Mànco-o ténpo de poéime repigiâ e tiâme sciù che sénto l’ùrtimo nùmero: «Ottantasei!». Pe ’n àtimo me sénto a tésta conpletaménte vêua, pöi tùt’asémme me réndo cónto de cöse l’é sucésso. E tò-u li che pàrte ’n sbràggio de cómme no n’àiva mâi tiòu: ghe l’ò fæta! Són rìcco! Òua poriö finarménte vîve cómme me pâ-a mi e mandâ a dâ do refrescùmme tùtti quélli che inte sti ànni s’àn de lóngo aprofitòu de mi.No pòsso spêtâ e ciàmmo mê màmma: «Moæ! Ò goâgno!». Fìnn-a lê a s’atàsta pe védde sa-a gh’é (mi no-â véddo, ma l’é segûo; cóm’ànche ch’a l’aviâ za pensòu a tùtte-e cöse da poéi catâse, ancón primma de mi).

Da ancheu se càngia vìtta. Me infîo camîxa e giachê e fàsso pe sciortî d’in cà; cómme àrvo a pòrta l’ìntra ’n tìçio, tùtto soridénte e, tanto ch’o me strénze a màn pe çìnque ò sêi òtte, o me cónta d'êso-u nêo da làlla da côxa de mê màmma, che naturalménte a l’êa anæta a dî do fæto ciù ò mêno a mêzo móndo. No me gh’eu goêi a capî cóm’a gîa e inte quàttro e quàtr’éutto o tìçio o l’é caciòu de fêua a córpi de spasoîa. Ma no gh’é nìnte da fâ: són circondòu. Mêgio sciortî dò-u barcón do cianterén e dâsela a gànbe. Ma aviæ dovûo savéi a cöse séiva anæto ’ncóntra: a sòlita órda de creditoî a-e calcàgne; e poriæ ànche bén dîghe che de sto moménto in avànti gh’ò ciù palànche de tùtti liâtri mìssi insémme, ma cómme ti fæ a parlâ cón chi te scôre? Me sàrvo derê a ’n cascionétto da ruménta, pìn de sûo: inte che goâio me són caciòu?

Bezéugna perlomêno ch'arîve da ’n tabacâ pe retiâ-e palànche. Me tîo sciù ciàn cianìn e, apénn-a véddo che no gh’é goêi génte inti dintórni, pàrto cómme ’n ràzzo: ìntro into ciù vixìn tabacâ a rotûa de còllo, tîo fêua o bigétto d’inta stàcca e òu càccio òu tabacànte davànti òu nâzo. Lê, ancón mêz’aprêuo a controlâ che inte l’intrâ no gh'àgge rótto nìnte, o m’amîa pe travèrso e o dîxe: «E bén?». Mi comìnsa a sciortîme e prìmme fótte: «E bén, vedéi in pö chi: vintidoì, sciusciantesêi, quaranteçìnque, çinquantequàttro e òtantesêi. E ghe pòsso aseguâ ch’o no l’é o mê nùmero de teléfono». «Fòscia scià no-o diéiva mâi» – o fa lê – «ma i nùmeri són bón a lêzili mi ascì. E alôa?». «Alantô sto chi o l'ò-u bigétto fortunòu! Ma no éi vìsto ancheu l’estraçión a-a televixón?» «Scià l’amîe ’n pö chi» o fa tórna lê indicàndo in gròsso cartèllo giàno li derê. Gh'é i nùmeri che l’é vegnûo fêua: vintidoì, sciusciantesêi, quaranteçìnque, çinquantedoî e òtantesêi. Amîo o bigètto: gh’é scrîto çinquantequàttro.

Me sénto l’âia sfrigogiâse d'intórno. Sciòrto mócco e ancón ciù demoralizòu, e tò-u li ch’o l'arîva ’n âtro di mê nêuvi parénti (st’òtta chi o fræ do cugnòu de mê bàrba), a savéi se pe câxo (e giùsto pe quéllo) no gh’àgge de bezéugno de quarcösa. Decìddo de dîghe a veitæ: «Mîa, mi co-ê palànche me són za stufòu; te dàggo tùtto»; e ghe pòrzo o bigétto. Dòppo quésto, con lê derê ch’o va in sa e ’n la con di sâti de mêzo mêtro, ciàn cianìn, me ne tórno a cà.

Stefano Lusito

Pigiòu da-o Gazzettino Sampierdarenese Anno XXXVIII - N. 11, 20 de dexénbre do 2010

[ in çimma da pàgina ]

Dìnni a teu

Nomiâgio:
Stàggo a:
E-Mail:
O mæ scîto
Internet:
Coménto (no ciù de 1000 caràteri)

   

Nòtta: o coménto o saiâ publicòu, o ciù fîto poscìbile, dòppo ch'o l'é stæto controlòu.

[ in çimma da pàgina ]